Μετά το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ και τις αγροτικές κινητοποιήσεις, στην πολιτική ατζέντα, η αντιπαράθεση οργανώνεται λιγότερο γύρω από προγραμματικές διαφορές και περισσότερο γύρω από θέματα επάρκειας, δικαιοσύνης, διαφάνειας και λογοδοσίας.
Όταν κυριαρχεί αυτή η αντιπαράθεση, αυτή η επικοινωνιακή ένταση, αυτό το πεδίο αξιολογικών κριτηρίων, απουσιάζει η πολιτική πρόταση και έντεχνα δημιουργείται ένα γόνιμο έδαφος πολιτικής ρευστότητας και νέων σημείων αναφοράς, κάτι απαραίτητο για τους πολιτικούς επιχειρηματίες, προκειμένου να επενδύσουν επιχειρηματικά στην αναδιάταξη της πολιτικής αγοράς, με νεοεισερχόμενους παίκτες που γνωρίζουν πολύ καλά πώς να ανεβάσουν στην κορυφή της ημερήσιας διάταξης, θέματα που οι καθιερωμένοι παίκτες δεν χειρίζονται πειστικά.
Σε αυτό το πλαίσιο υπάρχει ένα κοινό που ψηφίζει από αγανάκτηση παρά με ιδεολογικά κριτήρια.
Έτσι λοιπόν στην αρχή του 2026, η πολιτική αγορά στην Ελλάδα κοιλοπονά, τώρα εάν θα ισχύσει το «ὤδινεν ὄρος καί ἔτεκεν μῦν» ή θα έχουμε δύο υπό διαμόρφωση εγχειρήματα, ένα πιθανό νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα και μία κεφαλαιοποίηση της απήχησης της «Μητέρας των Τεμπών», Μαρίας Καρυστιανού, όπως ακριβώς επιχειρούν οι επιχειρηματίες μαιευτήρες, που ήδη άρχισαν να μετρούν το ύψος των επιχειρημάτων τους πριν καν γεννηθούν.
Το πρώτο εγχείρημα, ο Αλέξης Τσίπρας προορίζεται να επανασυνδέσει έναν καχεκτικό χώρο που σήμερα μοιάζει ακάλυπτος, ενώ το δεύτερο εγχείρημα, η Μαρία Καρυστιανού προορίζεται να συμπυκνώσει το πιο ισχυρό συμβολικό φορτίο, γύρω από το αίτημα της δικαιοσύνης με όρους ποινικού λαϊκισμού ή και χειροπιαστής εκδίκησης, με σκοπό να ανασυντάξει τον χώρο της αγανάκτησης με πιο θεσμικούς όρους συμπιέζοντας ευθέως τα άλλα «αγανακτισμένα» κόμματα.
Η διάρκεια αυτού του εγχειρήματος θα κριθεί στο εάν θα γεννήσει σταθερά κόμματα παίκτες ή εάν θα μείνουν κόμματα κομήτες.
Πάντως μέσα στη γενικευμένη δυσπιστία, η προγραμματική επάρκεια των κομμάτων δεν απαξιώνεται, πλεονέκτημα η αντοχή με καθαρό στίγμα και ιστορία, όπως και η συνεκτική ταυτότητα. Μόνο με θόρυβο, αλλαγές δεν γίνονται, χρειάζεται βάθος, οργάνωση, αφήγημα και, κυρίως, προοπτική.
Μιχάλης Βασ. Σούμπλης
